Hedef Alliance Holding’in, Ankara Hedef Ecza Deposu’nda işyeri hekimi olarak hizmet veren
Dr. Alper Çanga, aynı zamanda resim sanatına gönül vermiş bir sanatsever. Bir başka özelliği de, sokak çocuklarını rehabilite etmek için çalışmalar yapmak.
Alper Çanga, üç nesille bir arada resim çalışmaları yapıyor. Babası, kendisi ve henüz dört yaşındaki oğlu. Dr. Alper Bey, mesleği, resimleri ve sokak çocuklarına yardım amacıyla yaptığı çalışmalar hakkında sorduğumuz soruları
cevapladı. Sanatla ilgilenen okurlarımıza ilham kaynağı olabilecek bu sanatseveri
yakından tanıyalım.. 

Niçin ve ne zaman resim yapmaya başladınız?
1992 yılında resim yapmaya başladım . tamamen doğaçlama oldu, televizyon karşısında zaman geçirmek, veya biriken geleceğe ait duygularımı şekillendirmem gerekiyordu. Resim yapmayı seçtim. İyi de yapmışım. Eve girdiğim zaman hemen tuvalin başına oturuyordum. Resim yapmak akşam yemeği yemek gibi bir şey.
Babanızın, sizin ve oğlunuzun yaptığı resimlerde ortak yönler var mı?
Babam klasik resimleri seviyor ve tam bir profesyonel. Projemi kabul etmesi beni onurlandırdı. Oğlumsa 2001 doğumlu olduğundan daha modern. Boş olan Pazar günleri üç kuşak bir arada resim yapıyoruz. Resim, oğlumla iletişim için kullandığım bir yöntem. O, mama sandalyesinde boyalarla boğuşurken, ben resim yapıyorum, çok da iyi oluyor. İkisinden de etkileniyorum, ama kulvarım çok farklı, doğaçlama müzik gibi.
Resimlerden elde edilen gelirin bir kısmını bir vakıfa bağışlıyorsunuz, bu konuda bilgi verebilir misiniz?
Çalışan çocuklar vakfı, sanayide, işletmelerde çalışan çocukların sağlık sorunlarını çözebilmek, sağlık taramalarını yapmak, sosyal destek vermek amacıyla kurulmuş bir dernek. Bağışlarla ayakta duruyor ama bunu magazin haline getirmek de istemiyor. Böyle bir vakıfta resimlerimin sergilenmesinden o yüzden gurur duyuyorum. Çalışanların sorunları ilgi alanım, çocuklarsa diğer bir ilgi alanım. İstanbul Modern’de eserlerimi sergiliyormuş duygusunu taşıyorum.
Gelecekte buna benzer çalışmalar yapmayı düşünüyor musunuz?
Geleceği resmetmeye çalışan birine, gelecekte resim yapmak istiyor musunuz diye soruyorsunuz. Evet aklımda son İstanbul Bienali’ne ait bir düşünce oluştu, oğluma verebileceğim büyük bir miras yok, ama beraber resim yapmamızın yerleştirdiği bir güven var. Geleceğe yönelik bir sergide bunu tüm insanlara sunma projesi var. Bir de Hedef camiasından resim-heykel uğraşısı olanlarla, karma bir sergi açmayı düşünüyorum. Ama böyle çalışmalar çok uzun bir zamana yayılır ve iyi bir organizasyona ihtiyaç duyar.
Resimde varmak istediğiniz bir hedef var mı?
Bir hedef her zaman vardır. Acil serviste çalışırken, Hedef’te işyeri hekimliği yaparken, geleceği zihnimde şekillendirmek en büyük tutkum oldu. Oğlum ilkokula başlayıncaya kadar, O’nunla bir çalışma serisi daha oluşturmak istiyorum. Okula başlayınca çalışmalarımızın zamanı ve önceliği değişecek.
Ebeveynler artık alışveriş mağazalarını dolaşmak dışında, çocuklarıyla zaman geçirmiyorlar. Resim yapma ihtiyacı ne kadar sürer bilinmez, ama bu biraz da oğlumla aramızda kurduğumuz iletişime bağlı. Hedef’te çalışmak, yaratıcılığımı kullanmak için büyük imkânlar sağlıyor. Çalıştığım binada eserlerimi aylık periyotlar halinde sergiliyorum, olumlu geri bildirimler alıyorum, bu motivasyonumu artırıyor. Geleneksel kültürümüze ait motifleri de eserlerimde kullanmak, yaşadığım coğrafyaya ve güzel insanlarına bir şeyler katmak istiyorum.
Resimlerinizde anlatmak istediğiniz bir mesaj var mı?
Bir şeylerin olmasını beklemektense, değiştirmeye çalışmak daha iyi. Ben resim eğitimi almadım. Neredeyse hiç boş zamanım yok, ama yaratıcığımı kullanmak için fırsat hazırlayabiliyorum. Bulunduğumuz yeri güzelleştirmek, insanlara bir şeyler katabilmek, düşündürebilmek yeterli bir mesaj bence.
İlham aldığınız ressamlar kimler? Yerli veya yabancı ressamlardan etkilendiniz mi?
Elimden geldiğince sergileri takip etmeye ve bu konuda insanlarla fikir alışverişi yapmaya çalışıyorum. Fikret Muallâ, eserleriyle beni büyülüyor. Yaşayan Türk ressamları bu aralar ilgi odağım oldu.
Çalışan çocuklara yardım etme düşüncenize, babanızın ve oğlunuzun katkısı ne oldu?
Babam ve oğlumla üç kuşağı bir araya getirmeye çalıştım. Her ikisinin de desteği olmasa, böyle bir çalışmayı başaramazdım. Geçmiş ne kadar önemliyse, gelecek de o kadar önemlidir. Bu sergide bunu gördüm. Hedef Alliance da, geçmişine bağlı ama, yüzü geleceğe dönük bir şirket. Bu perspektifi bana ve diğer çalışanlarına kazandırıyor.
Çevrenizde bu tür çalışmalar yapan başka arkadaşlarınız var mı?
Ankara’da olmamın avantajı, sergilere ulaşabilmem. Çevremdeki insanlar, yaşamın gel-gitlerine fazlaca kendilerini kaptırmışlar. Onlara da bir şeyler katmaya çalışıyorum, ama bu tür çalışma yapanlar çok az. Her şeyin olduğu gibi, bunun da sosyolojik bir saptaması olacaktır. Arkadaşlarım içinde resimle uğraşan çok az.
Çevrenizden ne gibi tepkiler aldınız?
Öncelikle olumlu tepkilerden bahsetmek isterim. Üç kuşağın bir arada olmasını, oğlumun yaptığı resimleri, suluboya çalışmalarını, geleceğe dönük resimlerimi olumlu eleştirilerle değerlendirdiler. Sanat rehberlerinde yer aldık. Özellikle Hedef Alliance Holding camiasından çok arayıp soranlar, kutlayanlar oldu.