Kendinizi tanıtır mısınız?

1957 yılında Konya Ereğli’de doğdum. İlk ve orta öğrenimimi aynı yerde tamamladım. 1976 yılında AİTİA (Ankara İktisadi Ticari İlimler Akademisi) Eczacılık Yüksek Okulu’na (şimdiki adıyla Gazi Üniversitesi Eczacılık Fakültesi’ne) kaydoldum. 1981’de mezun oldum. 1985 yılından beri serbest eczacı olarak Ereğli’de çalışmaktayım. Evli ve 3 kız çocuk babasıyım.

Sanatla üniversite yıllarında küçük resimler yaparak tanıştım. Hobi olarak yaptığım bu resimleri yıllar sonra gören ressam dostlarımın teşviki ile büyük boy resimler yapmağa başladım. Daha sonra çini ile tanıştım.

Sanatçı kimdir?

Bana göre sanatçı, Tanrı sırrını ifşa eden kişidir. Tanrı, ilham yolu ile insanlara sırlarını söyler. Bu sırları her kim insanlarla paylaşmak isterse adına sanatçı derler…

Fotoğraf çekerken, Tanrı’nın herkese gösterdiği, ancak herkesin fark edemediğini düşündüğüm unutulmuşlara öncelik vermeğe çalışıyorum. Kuru bir ağaç, yıkık duvarlar, yıkıntıda unutulmuş objeler, ayak altında çiğnenmiş kuru bir çiçek…

Fotoğraf sanatı nedir, ilk defa nasıl fotoğraf çekmeye başladınız?

Sanatla fakülte yıllarında uğraşmaya başladım. Şiir, deneme, minik öyküler minik resimler vs... Kitap okumayı aşırı denecek kadar çok severdim (eski ve yırtılmış gazeteler de buna dahil). Daha sonra ressam dostlarımın teşviki ile büyük ebat resimler yapmaya başladım. Suluboya ve siyah beyaz grafik tarzı 100 civarında resim yaptıktan sonra, kendimi çini dünyasında buldum... 2001 yılında resim ve çiniden oluşan ilk kişisel sergimi açtım. 40’a yakın çini çalışmamı da 28 Mart 2002’de tamamladım.

Fotoğraf, resim ve çiniden çok farklı bir olay. Daha hareketli, daha dışa dönük bir sanat. Doğa gezilerini sevdiğim için, kamerayla başlayan o anı kaydetme arzusu beni fotoğraf çekmeye zorladı.

Unutamadığım bir anımı anlatayım.

Eski bir yıkıntıda çalışırken, komşu evden bir bayan öfkeyle yanıma geldi.

-Kardeşim ne yapıyorsun burada?

-Fotoğraf çekiyorum bacım.

-Ne fotoğrafıymış, netcen yıkıntının fotoğrafını çekip de?

-Sergi açacağım bacım.

-Cık… cık… Ne tuhaf insanlar var…

Diyerek uzaklaştı. Parmaklarım gevşedi, deklanşöre basamadım. Gerçekten sanatçı olmak için biraz tuhaf insan olmak gerektiğini düşünerek rahatladım.

Fotoğraf sanatıyla meşgul olmak, size ne kazandırdı?

Gayesiz gezmek yavan oluyor. Eğer bir hobiniz varsa, zevkle dolaşıyorsunuz. İç huzurunuz artıyor. Hipertansiyon ve kolesterol çağında, sizi zevk alarak yürüten bir uğraşınız olması az kazanç değildir. Çek, senet sıkıntısını unutturması da ikramiyesi.

Bu sanatta başarılı olmak için ne gerekiyor?

Her tür işte olduğu gibi, sanatta da sevmek başarıyı artırır.

Meslektaşlarınıza bir sanatla uğraşmalarını önerir misiniz?

Her meslektaşımın bir hobisinin olmasını çok isterim. Stres artıran bir mesleğe hizmet etmek, kendimizi unutturmamalı. Para, madde her şey değildir.

Bu konuda çevreniz sizi nasıl karşılıyor?

Çevremden beğeni gördüğüm ölçüde çalışma arzum elbette artıyor. Ailem benim bu çalışmalarımı destekliyor.